رفتار مىكند . » « 80 » و نيز از پيامبر خدا ( ص ) نقل شده كه : « خداوند فرموده است : اى جبرئيل ! پاداش كسى كه از دو چشم خود محروم شود چيست ؟ عرض كرد : سُبْحانَكَ لا عِلْمَ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا ، فرمود : پاداش او جاودان در خانهء من بودن و به رخسار من نظر كردن است . » « 81 » و نيز از پيامبر ( ص ) روايت شده كه خداوند فرموده است : « هر گاه بنده‌ام را به بلايى گرفتار كنم ليكن او صبر كند و نزد عيادت كنندگانش از من شكوه نكند من گوشتش را به گوشتى بهتر و خونش را به خونى بهتر بدل مىكنم و هر گاه به او بهبودى بخشم در حالى خواهد بود كه بر او هيچ گناهى نيست ، و اگر او را بميرانم رحمت من وى را فرا خواهد گرفت . » « 82 » داوود ( ع ) گفته است : « پروردگارا ! پاداش غمزده‌اى كه براى رضاى تو بر مصيبتها صبر مىكند چيست ؟ فرمود : پاداش او آن است كه لباس امن بر او بپوشانم و آن را هرگز از او جدا نسازم . » داوود به سليمان ( ع ) فرمود : « سه چيز را مىتوان دليل تقواى مؤمن دانست : حسن توكّل در آنچه به آن نرسيده ، و حسن رضا بر آنچه بدان رسيده ، و حسن صبر در آنچه از وى فوت شده است . » پيامبر ( ص ) فرموده است : « از بزرگداشت خدا و شناخت حقّ اوست كه از درد خود شكايت نكنى و مصيبت خود را نگويى . » « 83 » مىگويم : از طريق خاصّه ( شيعه ) كافى از ابى جعفر امام باقر ( ع ) از پيامبر خدا ( ص ) روايت كرده كه خداوند فرموده است : « كسى كه سه روز بيمار شود و نزد عيادت كنندگانش شكايت نكند گوشتش را به گوشتى بهتر و خونش را به خونى بهتر بدل مىكنم ، اگر به او بهبودى بخشم در حالى است كه هيچ گناهى بر او نيست و اگر او را

--> ( 80 ) صحيح مسلم ، 3 / 37 از حديث امّ سلمه . ( 81 ) صحيح بخارى ، با كمى اختلاف 7 / 151 ؛ از حديث ابن ظلال قسملى از انس ، الاوسط طبرانى نيز از روايت انس ، المغنى . ( 82 ) الموطّاء ، مالك ، 2 / 229 از حديث عطاء بن يسار . ( 83 ) عراقى گفته است : من اين حديث را مرفوع نديده‌ام تنها ابن ابى الحديد در كتاب المرض و الكفّارات از روايت سفيان از برخى فقيهان نظير آن را نقل كرده است .